Paperback Ê 孤芳不自赏 PDF/EPUB ↠

孤芳不自赏 เป็นหนังสือที่แต่งได้สมบูรณ์ในความรู้สึกของเราเลย ตัวละครมีมิติ เนื้อเรื่องเข้มข้นเสมือนจริง คนแต่งทำให้เรารู้สึกอารมณ์ร่วมไปกับตัวละครได้มากจริงๆ มีความสุข และเศร้ากับตัวละครแบบปวดหัวใจกันไปเลย ยกนิ้วโป้งให้ค่ะ เคยอ่านแล้วรอบหนึ่ง สนุก เนื้อหาแน่น พระเอกเก่ง นางเอกฉลาดอยากอ่านอีกครั้ง หนังสือขายหมดแล้วต้องรอ สำนักพิมพ์เดิม ออกฉบับพิมพ์ใหม่ ปกใหม่ภาพการ์ตูน เอิ่ม โดยนักแปลคนใหม่ที่ไม่ใช่หลินโหม่วเนื้อหา สำนวนการแปลจะเป็นอย่างไรคงได้รู้กัน งานหนังสือเดือนตุลา ปลายปีนี้ล่ะ ^^ เป่ยม่อ ตงหลิน กุยเล่อ อวิ๋นฉางแผ่นดินนี้ได้ดูดกลืนโลหิตไปมากมายเท่าใด จึงได้ก่อเกิดเป็นขุนเขาและสายน้ำอันงดงามไร้ทัดเทียมเช่นนี้ เสี่ยวจิ้งอานหวางเพราะเหตุใดกัน วิญญาณอันหาญกล้ามากมายเท่าใด ที่ต้องมาตกตายระหว่างผืนฟ้าและแผ่นดินนี้ ยังมีความอ่อนโยนของท่าน ความสง่างามของท่าน และรอยยิ้มประดุจสายลมในวันวานของท่านเล่าถูกฝังอยู่ที่ใดเสียแล้ว อาณาจักรซึ่งย้อมสร้างขึ้นด้วยโลหิตนี้ ท่านจะช่วงชิงมาทำอะไรหลังจาก กุยเล่อ ตงหลิน โอเคฉู่เป่ยเจี้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยไอเลิฟยูววววพอกลับมาแล้วนางพลิกเลยอ่ะ เป็นหวางเยี่ยที่แบบบ โอ้ยยยย ม้วนต้วนดีใจแทนพระเอกนะขอบคุณพิงถิงที่พอถึงเวลาตัดสินใจเด็ดขาดดี ตอนแค้นก็แค้น พอจบก็จบไม่งี่เง่าเล่นตัวอะไรแต่ใช้เวลานานเลยนะคะ แหม่ได้เห็นจุดจบของตัวละครแต่ละตัวสงสารเหอเสียนะ ไม่รู้ทำไมสุดท้ายถึงกลายมาเป็นแบบนี้ได้ คือเลือกผิดในแง่ของมโนธรรมอ่ะview spoilerจบตั้งแต่ตอนจัดการเมียตัวเอง อันนั้นคือแบบ ส่ายหน้าเลย แล้วตามมาด้วยตอนสติหลุดที่กุยเล่ออีก โอ้ยย อันนั้นคือดับจริง hide spoiler Las personas ue nos seguimos mutuamente en twitter y acá ya saben ue hace dos días atrás había comenzado a leer A lonesome fragance waiting to be appreciated y justamente hoy había terminado de leer la serie No pude evitar el ingresar a Goodreads después de tanto tiempo y escribir una peueña reseña sobre esta historia ue tanto me gustó pese a ue no fue una historia perfecta o algo del otro mundo Debo admitir ue el encanto de esta historia es el amor el amor ue se profesan ambos protagonistas Esta es una historia de amor y por tanto el amor es su punto fuerte y es ue esta historia de amor de Bai Pingting y Chu Beijie es algo ue realmente no se puede olvidar porue este amor es un amor ue es maldito y bendecido al mismo tiempo lo ue lo hace ser fuerte pese a las circunstancias y más profundo a cada instancia debido a cada obstáculo ue supera La historia tiene en general un buen y final feliz Los protagonistas y el antagonista verdaderamente fueron personajes ejemplares bellamente construidos La narración es algo rápida pero concisa y se nota ue el orden de los sucesos y su desarrollo estuvo bien pensado Fue tanto así mi conexión con esta historia ue lloré tres veces no lo pude evitar Sin más ue añadir les recomiendo al 100% esta bella e inspiradora historia de amor อ่านสนุก เพลิดเพลิน ติดหนึบมากเสียที่ว่า ยากไปหน่อย เรื่องชื่อ สรรพนามทั้งหลายแต่นอกนั้น ดีหมด เป็นนิยายรัก พล็อตใหญ่ดี ไม่เบา ไม่ไร้สาระ เป็นเรื่องในตำนานที่เราอ่านไม่รอด แงงงงงงงง คือพล็อตดี ภาษาดี บรรยายฉากและกลยุทธ์ต่างๆในสงครามได้ดี ดีหมดทุกอย่าง แต่นี่ไม่ชอบนิสัยนางเอกมากๆ มากถึงมากที่สุด รู้สึกว่านางเยอะกับทุกสิ่งอย่าง บทที่ควรจะเศร้ากลับกลายเป็นไม่อินใดๆกับนางเลย รู้สึกเรื่องพยายามอวยนางเอกเกินไป คือเปิดเรื่องมาสนุกมากนะ ชอบมาก แต่พอไปสักกลางเรื่องคือเริ่มอ่านข้ามๆ ข้ามไปฉากที่ไม่มีนางเอก5555 ค่อนข้างคาดหวังกับเรื่องนี้ แต่พออ่านจริงรู้สึกไม่ค่อยโอเคกับการกระทำหลายๆอย่างของตัวละคร ลำไยหนักมาก ขออภัยคนที่ชอบเรื่องนี้ด้วยนะคะ 😭😭 จบแบบเเฮปปี้เอ็นดิ้งสงสารเจ้านายพิงถิงจับใจตอนละเมอถึงองค์หญิงในสนามรบ ทำมงกุฎและออกรบเพื่อจะทำประเทศให้นางผู้เป็นที่รักแต่ก็เป็นตัวเองที่ฆ่านางผู้เป็นที่รักตายอย่างเลือดเย็น ตายแบบน่าสงสารมากอะ ฮือๆจบแบบสร้างเมืองใหม่ จบแบบ อืม จบอะ ศัตรูคนนี้มันตายละ สรุป เจ๊งคู่เดียว ที่เหลือเข้ารอบทุกคน ยกเว้นคู่นายพรานกับหมอยาสาวที่ลุ้นและอยากอ่านอีกเป็นการส่วนตัว ฮึ้ย รีวิวแบบรวมทุกเล่มนะคะนี่เป็นหนึ่งในนิยายรักจีนในตำนานอีกหนึ่งเรื่อง ที่เราได้ยินเสียงร่ำลือถึงความงดงามของภาษาและความฉลาดของคู่พระนาง จนต้องซื้อมาเก็บลงกองดอง และเพิ่งจะมีโอกาสได้อ่านงานชุดนี้ ณ เวลาที่มีการตีพิมพ์ใหม่และเปลี่ยนแปลงตัวผู้แปลไปแล้ว ดังนั้นการพูดถึงสำนวนการแปลในที่นี้ เราจึงหมายถึงเฉพาะฉบับที่เรามีอยู่นี้เท่านั้นนะคะเรื่องราวความรักของคู่พระนางคู่นี้ ไม่ได้แค่ถูกกดดันจากการต้องเลือกระหว่างความรักของตัวเองกับความรักต่อบ้านเกิดเมืองนอนเท่านั้น แต่ยังเพิ่มเรื่องราวความผูกพันอันลึกซึ้งฉันท์พี่น้องขึ้นมาเป็นอีกหนึ่งปัจจัยของการตัดสินใจอีกด้วย ตัวละครคู่พระนางนั้นฉลาดแบบน่าทึ่งจริงๆ แต่ในขณะเดียวกันทั้งคู่พระนางก็เลือกที่จะทำอะไรที่เจ้าตัวเองก็บอกว่าโง่ๆลงไปในเรื่องของความรัก อย่างที่ผู้เขียนเองก็คงอยากจะบอกว่า ต่อให้ฉลาดแค่ไหน พอมาถึงเรื่องความรักแล้ว ก็อาจจะทำอะไรโง่ๆลงไปได้เช่นกันเราชอบความสัมพันธ์ของตัวละครเรื่องนี้มาก โดยเฉพาะระหว่างเจ้านายของนางเอก ตัวนางเอก และตัวพระเอก ซึ่งเป็นอะไรที่ดูลึกซึ้งและซับซ้อนดี และผู้เขียนก็ให้ความสำคัญกับตัวละครหลักทั้งสามได้แบบค่อนข้างสมดุลมาก โดยเฉพาะในส่วนที่เกี่ยวข้องกับการตัดสินใจสำคัญๆของตัวละคร นอกจากนั้น บทบาทของตัวละครประกอบก็โดดเด่นและชัดเจน เราชอบพิเศษคือเพื่อนรักนางเอกที่เป็นอีกหนึ่งพิณในตำนาน เราว่าแม้ตัวละครตัวนี้จะไม่ฉลาดเท่านางเอก แต่นางเป็นตัวละครที่มีวุฒิภาวะทางอารมณ์และการตัดสินใจที่ดีสุดในเรื่องแล้วล่ะ จุดมุ่งหมายของการเล่าเรื่องเด่นชัด ทำให้วิธีการเล่าเรื่องดูน่าสนใจและอ่านได้เพลินมากๆค่ะ ยังแถมสำนวนการแปลที่สละสลวยมาก โดยเฉพาะในส่วนของการตัดคำจากบทกวี แม้การใช้วรรณยุกต์ต่างๆ ผู้แปลก็เป๊ะมาก คือหาที่ผิดไม่เจอเลยจริงๆ เชิงอรรถท้ายหน้าก็ช่วยทำให้เราเข้าใจวัฒนธรรมและภาษาที่แตกต่างได้ชัดเจนขึ้นด้วยค่ะ สรุปคือเสียงร่ำลือของเรื่องนี้ ไม่ได้เกินความจริงไปเลย เป็นอีกหนึ่งเรื่องที่ไม่ควรพลาดค่ะ ชื่อเรื่อง – จอมนางคู่บัลลังก์ 4 孤芳不自赏 4ผู้แต่ง – เฟิงน่ง 風弄 เขียน หลินโหม่ว แปลตัวละครป๋ายพิงถิงฉูเป่ยเจี๋ย อายุ 22 ปี ⇒ 30 ปีรีวิวหลังอ่าน เป็นเล่มจบที่เรารู้สึกสนุกตอนตัวละครที่คิดว่าตายไปแล้วได้มาเจอกันอีกครั้ง แต่ตอนจบเรื่องจริงๆ เรากลับรู้สึกเฉยๆ แบบว่าอ้าวววว จบเร็วไปไหม ฮาาาา เวิ่นเว้อมาสักระยะ ทำไมจบรวบรัดเช่นนี้นะ น่าจะมีต่ออีกสักบทสองบท ขอบทเยอะๆ ให้กับหยางเฟิ่ง เจ๋ออิ่น พานลู่ จุ้ยจวี๋ได้ไหม เราชอบมากกว่าฉูเป่ยเจี๋ยกับพิงถิงอีก ฮ่าๆๆ ก็เลยสนุกแค่ช่วงต้นของเล่มสุดท้าย แต่พอมาถึงบทสรุปจริงๆ เราว่าจบง่ายดายไปหน่อย หลังจากฝ่าฟันอะไรกันมากมายเหลือเกิน ตัวละครหลายๆ ตัวก็เหมือนหายไปในอากาศไปเลย จนแอบเสียดายจริงๆ นะ ในบรรดา 4 เล่ม เรากลับชอบเล่ม 3 ที่สุด เราว่าชิงไหวพริบแล้วก็อะไรๆ สนุกและลุ้นมาก ชอบพานลู่กับจุ้ยจวี๋สุดๆ เป็นคู่ที่อ่านไปอมยิ้มไปตลอดเลยแหละ เล่ม 3 พระนางออกมาน้อยมาก แต่เรากลับชอบที่สุดไงล่ะ ฮาาาาาา โดยรวมเป็นเรื่องที่อ่านสนุกดีนะ แต่ก็รู้สึกเศร้าใจสงสารองค์หญิงเย่าเทียนมากๆ แต่ไม่สงสารเหอเสียสักเท่าไร เหอๆ ทำตัวเองแท้ๆ นี่เราทิ้งช่วงเรื่องนี้ไปหลายปีมาก คืออ่านเล่มแรกค้างไว้ร้อยกว่าหน้ามาหลายปี อ่านจนลืมเนื้อเรื่องหมดแล้ว แล้วก็รู้สึกว่าค้างคาใจ ไม่อยากดองไปเป็นสิบๆ ปี เลยยอมอ่านใหม่แต่แรก เพื่อพบว่าเออ ก็สนุกดีนะ แต่ช่วงนั้นอาจจะยังอ่านไม่ถึงช่วงสนุกไง แล้วพอมีเหตุอะไรสักอย่าง ก็เลยไม่ได้อ่านต่อยาวเลย ช่วงนี้เรากำลังตามเก็บเรื่องที่อ่านดองมานานหลายปี แม้ว่าอ่านแล้วชอบบ้างไม่ชอบบ้าง ก็พยายามที่จะตามเก็บย้อนหลังให้ครบ เรื่องไหนจำรายละเอียดอะไรไม่ได้เลย แม้จะอ่านค้างไปกี่หน้า ก็คงได้แต่ยอมที่จะอ่านใหม่ตั้งแต่ต้นนั่นเอง ฮาาาาาา แล้วต่อไปจะพยายามไม่เปิดอ่านอะไรดองไว้เยอะๆ และนานๆ อีกแล้วจ้าาา เข็ดแล้ววววว แล้วนิสัยเราเป็นแบบว่าไม่อยากปล่อยค้างดองไว้แบบนี้ตลอดไปไง เลยต้องตามกลับมาเก็บจริงๆ เรื่องนี้มีละครนะ แสดงโดยจงฮั่นเหลียงกับแองเจล่าเบบี้ และพอรู้ว่าใครแสดงเป็นใคร เราอ่านไปก็นึกหน้าสองคนนี้แหละ แม้ว่าจะมีคนบ่นว่าละครไม่ค่อยสนุก แองเจล่าเบบี้แสดงแข็งบ้างล่ะ แต่พออ่านจบ เราก็อยากที่จะดูละครอยู่ดี อาจจะสนุกสำหรับเราก็ได้มั้งนะ ปล การ์ตูนท้ายเล่มสนุกดีนะ ฮาาาาาาา สงครามฉู่เหอ กร๊ากกกก จิ้นวายหนักมากจริงๆ ไหนจะพิงถิงกับจุ้ยจวี๋อีก สปอยล์view spoilerเหอเสียบุกมาถึงกุยเล่อ ฮ่องเต้ตั้งใจที่จะสละชีวิตเพื่อฮองเฮาที่ไม่เคยบอกรักมาก่อน ฮองเฮาทำผิดก็ให้อภัย และตั้งใจจะฆ่าตัวตายตามที่ตกลงกับเหอเสีย แล้วก็ให้ฮองเฮาเลี้ยงดูลูกตัวเองให้ดี ยอมสละเมืองที่ตัวเองรักพร้อมจากไป แต่เหอเสียกลับแทงฮองเฮาตาย แล้วพอฮ่องเต้สู้ก็ตายตามไป เหอเสียยังสั่งฆ่าลูกของฮ่องเต้ด้วย เมื่อฆ่าหมดแล้ว เขาก็เหมือนสูญเสียทุกอย่างไป เขาตั้งใจสร้างมงกุฎราชาและมงกุฎราชินี ตั้งใจจะให้องค์หญิงเย่าเทียน องค์หญิงที่เขาฆ่าเองกับมือ เพราะค้นพบว่าองค์หญิงมีพระราชโองการสั่งให้ฆ่าเขาได้เลย เขาเลยได้ฆ่าองค์หญิงพร้อมลูกในท้องไปโดยไม่เข้าไปช่วย ฉูเป่ยเจี๋ยกับพิงถิงได้มายังเมืองเฉี่ยโหรว ฉูเป่ยเจี๋ยกับม่อหรานจะบุกไปทำร้ายพานลู่ตอนที่เดินเล่นชมเมืองกับจุ้ยจวี๋ เมื่อได้เจอหน้ากันก็ได้ยั้งมือ และดีใจมากๆ ที่จุ้ยจวี๋ที่พิงถิงคิดถึงตลอดยังมีชีวิตอยู่ พานลู่พูดกับอาจารย์ของจุ้ยจวี๋แบบขอสาวเจ้ามาเคียงคู่ ฮาาา น่ารักมากเลย เหอเสียเดาได้ว่าพิงถิงจะต้องกลับมาอยู่ข้างๆ ฉูเป่ยเจี๋ยแล้ว เลยมีคำสั่งให้ฆ่าพิงถิง เฟยเจ้าสิงหนีไปได้ ฉูเป่ยเจี๋ย พานลู่ ม่อหรานบุกเข้ากองทัพ หาพรรคพวกเพิ่ม ทำให้พานลู่ที่ช่างสังเกตเจอคุกใต้น้ำ แล้วโผล่ไปช่วยเจ๋ออิ่นไว้ได้ เจ๋ออิ่นยังไม่ตาย แถมตามออกมาด้วย ทำให้ได้กลับออกมา ตอนนี้พิงถิงฝากลูกไว้กับหยางเฟิ่ง แล้วก็ออกมาบัญชาการที่เมืองเฉี่ยโหรวด้วยกันกับฉูเป่ยเจี๋ย ฉูเป่ยเจี๋ยออกมาหาฉีอะไรสักอย่างที่เป็นแม่ทัพชาวอวิ๋นฉางอีกครั้ง ซึ่งคราวนี้เหอเสียพุ่งตรงมายังเมืองเฉี่ยโหรวแล้ว ฉูเป่ยเจี๋ยรวบรวมกำลังทหารได้เยอะ เพราะข่าวที่ว่าเหอเสียฆ่าองค์หญิงเย่าเทียน ทำให้ทหารโกรธแค้นมาก ข่าวนี้เฟยเจ้าสิงเป็นคนส่งข่าวมา พิงถิงรู้ทันเลยรีบหนี แต่สุดท้ายก็เกือบตายเพราะเหอเสีย ในตอนนั้นเองที่ฉูเป่ยเจี๋ยโผล่มา แล้วก็พากองทัพล้อมครบสี่ด้านเลย เหอเสียโดนทำร้ายจนบาดเจ็บสาหัสโดยฉูเป่ยเจี๋ย เพราะยั้งมือที่จะไม่ฆ่าพิงถิง ก่อนตายเหอเสียนึกถึงแต่องค์หญิงเย่าเทียน ส่วนพิงถิงก็ได้แต่ร้องไห้รำลึกความหลัง เหอเสียก็รับรู้แค่ว่าองค์หญิงเย่าเทียนอยู่ตรงหน้า เมื่อเหอเสียตายไป ฉูเป่ยเจี๋ยรวบรวมสี่แคว้น ตั้งแคว้นใหม่ชื่อถิง แล้วก็ขึ้นเป็นฮ่องเต้น ต่อจากนั้นอีก 6 ปี มีองค์หญิงจากชนเผ่ามา ตั้งใจจะมาเสียบแทนพิงถิง แต่พอมาถึงและอยู่ไม่กี่วัน ก็ได้คำตอบว่าไม่มีใครแทนที่พิงถิงได้เลย ม่อหรานกลับติดใจองค์หญิง แล้วก็หายตัวไปแทน พิงถิงรู้ทันแล้วก็บอกฉูเป่ยเจี๋ย เสียดายไม่มีเอ่ยถึงหยางเฟิ่ง เจ๋ออิ่น พานลู่ จุ้ยจวี๋ แบบละเอียดๆ หน่อย อยากอ่านสองคู่นี้มากกว่าคู่พระนางอีกอ่ะ ฮ่าๆๆๆๆ hide spoiler

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *